Hoordevice

Vandaag gehoord op Radio 4: hoordevice. Ik spitste mijn oren en dacht: is dat een ubercool gehoorapparaat voor 40+’ers? Dat was in elk geval wat ik meteen dacht toen ik de reclame hoorde. Dit bleek bij nader onderzoek ook zo bedoeld te zijn; de reclame werkt dus goed. Mijn haren gingen rechtovereind staan vanwege het woord hoordevice én de wijze waarop het bedrijf deze reclame heeft vormgegeven. Leest u maar even mee.

“Q Earable is nieuw!
Een slim, onzichtbaar apparaatje
speciaal voor iedereen die nét iets minder hoort.
Ultiem klein zodat niemand ziet dat u het draagt.
Ideaal voor op het werk. Of als u met vrienden hebt afgesproken.
Of uit eten gaat.
Q, het slimme onzichtbare hoordevice!”

Alleen het woord hoordevice al doet pijn aan mijn oren, laat staan het soort reclame dat bij dit product hoort. De eufemismen vliegen je om de oren. “Voor iedereen die nét iets minder hoort”; oh, je bedoelt: ‘iedereen die in een rustig maar gestaag tempo doof aan het worden is’? En waarom zouden je collega’s of vrienden niet mogen weten dat je gehoorsproblemen hebt?

En dan ergens anders op de website dat ‘vrijwel onzichtbaar voor anderen en voor een natuurlijke hoorervaring‘. Ik raak in verwarring door het gebruik van verschillende zintuiglijke waarnemingen in die zin. In mijn beleving is een gehoorapparaat een gehoorapparaat. Gehoorverlies hoort bij ouder worden of bij slecht gehoorgebruik- of een combinatie daarvan. Daar is niks cools aan, het hoort gewoon bij het leven van 40+’ers en bij ouwe muzikanten. Bij mij begon het gedoe tien jaar geleden al. Helaas, maar het is niet anders. Had ik als jonge muzikant maar wat beter moeten omgaan met mijn gehoor.

Ik heb het woord aangemeld bij vindpunt.nl. Het stond nog niet in de database. Het woord heeft als alternatief gehoorapparaat gekregen. Niks mis mee, toch?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *