De krachtige klas

Op school zijn we in de mentorlessen gestart met een lesprogramma genaamd ‘De Krachtige Klas’. In het kort: het groepsproces van een klas is positief te beïnvloeden, de mentor neemt hier leiding in. De klas doorloopt de fases van dit proces ‘automatisch’, de volgorde waarin dit gebeurt is over het algemeen hetzelfde. De fases zijn (met andere namen) forming – storming – norming – performing en adjorning. De klassen die ik van de week heb gehad, zitten in de ‘storming’ fase, dit is een machtsstrijd. De haantjes en de hennetjes zijn zich aan het bewijzen, de pikorde wordt bepaald.

Een leerling had aangegeven dat ze met me wilde praten. Ze kwam samen met een vriendinnetje vertellen dat er iets was voorgevallen tussen haar en een jongen uit de klas. Whatsapp had daar een bedenkelijke rol in gespeeld en er was ruzie geweest. Heel vervelend voor het meisje. Eerlijk gezegd wist ik na het gesprek niet meteen wat ik doen moest, dus ik heb eerst ruggespraak gehad met een collega.

Ik heb de situatie uitgelegd en haar om advies gevraagd. Haar aanbeveling was eenvoudig: hoor en wederhoor. Ik heb de jongen in kwestie daarna meteen uit de les gehaald voor een gesprek. Hij wist precies waar het over ging en vertelde zijn kant van het verhaal. Een andere jongen uit de klas speelde een minder directe rol maar wel belangrijke rol in dit conflict. Hij is een sfeermaker in de klas en, om eerlijk te zijn, helaas niet zo’n prettige. Een aantal andere jongens hebben de neiging zich te willen bewijzen voor deze sfeermaker.

De sfeermaker is een jongen die uit een andere klas afkomstig is. Hij doet niets aan zijn schoolwerk, ook niet met goede voornemens voor het nieuwe schooljaar. Zijn gedrag in de klas heeft een negatieve uitwerking, omdat hij het schoolleven niet zo serieus neemt. Ik heb zijn moeder gebeld, de situatie uitgelegd en een afspraak gemaakt om met hen te bespreken dat hij aan het werk moet én zijn positie in de klas positief moet gaan aanwenden.

Er moest ook nog lesgegeven worden en ondertussen speelt er in de andere klassen ook van alles. Ik ben gevoelig voor spanning in de groep, dus ik was behoorlijk moe toen ik thuis kwam. Een dag later kon ik er met meer afstand naar kijken; het was een dagje ‘storming’. De volgende fase zorgt gelukkig voor meer rust en taakgerichtheid in de klas.

Ik ga graag naar school

https://i2.wp.com/cache4.asset-cache.net/xc/483406772.jpg?resize=278%2C278Aan het einde van de zomervakantie bekruipt mij altijd weer een gevoel dat andere docenten wel zullen herkennen. Hoe lang was ik ook al al weer muziekdocent? Waarom voel ik me dan toch altijd een beetje wiebelig als school weer begint? Het is een soort melancholie die ik ook wel eens op zondagavond heb, na een fijn rustig weekend. Dat gevoel valt op maandagochtend altijd snel van me af. Ik ga graag naar school.

Ons werk in het onderwijs (mijn vrouw is ook muziekdocent) maakt bij ons thuis de zomer lang en lui. We gaan op vakantie, klussen in huis, hebben een lege agenda en genieten enorm van alle tijd samen. Er is tijd om uit te rusten en om op te laden. Nu ben ik ervan overtuigd dat de vakantiedagen waar wij volgens onze CAO recht op hebben, geen motivatie moet zijn om docent te worden. Die vakanties zijn er niet voor niks; er wordt hard gewerkt door iedereen die in het onderwijs werkt. De werkdruk is hoog, er moet zoveel gebeuren. Verder hoeft je motivatie volgens mij niet eens de overdracht van je vak te zijn. Natuurlijk ben je een meester in je vak, dat bedoel ik niet, want dat is vanzelfsprekend.

Mijn motivatie om te werken in het onderwijs is dat ik graag met jeugd werk. Ik heb hen het een en ander te leren op muziek- en taalgebied. Daarnaast heb ik de behoefte een paar dingen mee te geven die niets met school te maken hebben. Je hebt als docent de kans om op een positieve manier een mensenleven te beroeren. Het mooiste wat je leerlingen geven kunt is dat zij een talent van zichzelf ontdekken, een talent waarvan ze misschien niet wisten dat ze dat hadden. Verder hebben ze het een en ander te leren over delen en samenwerken.

Maar goed, waarom die zenuwen dan? Als ik weer een paar uur op school ben, valt dat gevoel van me af. Dat is een echt cliché. Het is juist een warm bad om iedereen weer te zien. Het is fijn dat veel leerlingen het gelukkig ook oprecht fijn vinden jou weer te zien, ook al zullen ze dat niet zo snel zeggen. We pakken de draad weer op. Verder is het prachtig om 100 nieuwe brugklassers op school te mogen verwelkomen en hen te kunnen verrassen met onze muziek-, dans- en theaterlessen. Ik ga graag naar school.